iCat robot philips

Over

Motto: Techniek is niet eng! Jong geleerd is oud gedaan.

Zus ziet, eerder een blog over mom lifestyle and beauty maar sinds 1 juni 2016 schrijf ik over mijn ware passie: Coding, robots en tech voor kinderen. Een hele ommezwaai dat klopt maar ik kwam eerder gewoon niet op het idee om dit als blogonderwerp te pakken. I just didn’t connect the dots… Beter laat dan nooit 🙂 Vandaag de dag is het leren van programmeren of in ieder geval de bijbehorende denkwijze, in mijn bescheiden opinie, minstens zo belangrijk als het leren lezen en schrijven en het leren van de engelse taal omdat deze jonge generatie al vanaf de geboorte opgroeit met technologie en het alleen maar meer wordt.  Ik hoop (jonge) ouders en kinderen te inspireren om te spelen en te leren over design, programmeren en robots. Op deze manier consumeren ze niet alleen hedendaagse technologie, maar kunnen ze ook echt bijdragen.

Techmom

Ik ben een moeder van twee jonge kinderen (1,5 en 3,5) die opgroeide met techniek. Ik studeerde Informatica en Informatiekunde en ik behaalde mijn Master graaf in Human Centered Multimedia aan de Universiteit van Amsterdam. Ik had mijn eerste computer in 1994 geloof ik, ik weet het niet eens meer precies. Wat ik wel weet is dat het een MSDOS computer was met een zwart/groen scherm en dat het ding floppy disks vrat. Wat?! Jup, 5.25 inch flexibele floppy disks HAHA! Niet veel later upgrade ik naar mijn eerste Packard Bell met Microsoft Windows 3.0.

Mijn broer was altijd bezig met computer en dat fascineerde mij mateloos. Hij was als een soort Dexter van Dexter’s Laboratory (nee, niet die andere Dexter…). Vroeger, toen we nog thuis woonden waren onze kamers net een soort NASA controle center. Overal schermen en computers, een dik netwerk en een gezamenlijke printer op de gang. Ik leerde van mijn broer eerst zelf dingen uit te zoeken voordat ik bij hem aan mocht kloppen voor hulp. (Read the “Friendly Manual..” zei hij altijd..). We waren ook de eerste in de straat met een ISDN verbinding. We waren continu online via onze dailup moden waardoor de telefoon altijd bezet was. Er waren toen nog niet eens mobiele telefoons voor de consument (alleen voor de juppen). Ah, de mooie herinneringen. Dit waren echt de beste jaren van mijn jeugd, zo rond 1995 – 2003 want in 2003 gingen we het huis uit en begon het volgende hoofdstuk van ons leven.

My room at my mom's house, back in 2003.
Mijn kamer in mijn ouderlijk huis in 2003.

Tegenwoordig ben ik een Freelance User Experience Designer, Dat klink heel ingewikkeld maar dat is het niet echt… Ik vorm de brug tussen gebruikers van een programma of website en de ontwikkelaars (de programmeurs). Ik probeer uit te vinden wat de gebruikers nodig hebben door met ze te praten en samen te ontwerpen en daarna werk ik het uit in een soort blauwdruk die ik weer bespreek met het technische team. Zo probeer ik tot een zo gebruikersvriendelijk mogelijk ontwerp te komen. Dit heet User Centered Design.

Mijn Passie

Sinds 2003 ben ik aan het bloggen. Nou ja, bloggen… dat bestond toen nog net eens. Ik had mijn eigen website gebouwd in HTML en ik had er een extra functionaliteit in gebouwd, namelijk een live webcam stream. Waarom? Omdat ik wilde weten hoe dat zou werken en hoe ik dat moest maken dat was eigenlijk de hele uitdaging van die website en toen ik het eenmaal voor elkaar had, was het doel bereikt en was het niet meer zo interessant. Ik deelde nog een tijdje een boel foto’s op mijn website waardoor het een veredeld foto-album werd met een live stream… mja, volgende project!

Ik heb daarna nog meer websites / blogs gemaakt waarop ik mijn hobbies deelde maar ook dat was niet interessant genoeg om het bij te houden. In 2014 werd mijn zoon geboren en dat gaf me inspiratie om te schrijven over het jonge ouderschap, I werd mamablogger. Ik heb dat twee jaar met veel plezier gedaan en ik leerde (online) veel medemama’s kennen en kreeg leuke samenwerkingen maar toen onze tweede geboren werd, onze dochter, realiseerde ik me ineens dat ik ons leven en zeker niet dat van mijn kinderen nog openbaar wilde delen op internet. Ik begon rond die tijd met freelancen en ook in die zin voelde het gewoon niet goed. Ik was terug bij af, ik wilde schrijven maar ik wist niet waarover. Ik heb nog heel even het onderwerp beauty geprobeerd, maar ik ben toch meer een nerd die houdt van makeup maar er niet de hele tijd mee bezig is…

En toen, ’s avonds op 30 Mei 2016 had ik een gesprek met Vincent, mijn man. Ik stond op het punt om te stoppen met alles rondom het blog en mijn YouTube kanaal en het voelde verschrikkelijk. Ik had er zoveel tijd en moeite in gestoken en ik heb er eerder ook echt lol aan beleefd… Mijn man vroeg: “Wat is nou je echte passie?” Toen viel het kwartje… Ik had een flashback naar mijn mooie jaren in mijn jeugd met mijn broer, computerent tot diep in de nacht. Ik dacht ook terug aan mijn super gave afstudeeropdracht (mijn Master Thesis) aan de Universiteit waarin ik een iCat robot had geprogrammeerd om gezichtsuitdrukkingen weer te geven. Ik onderzocht of mensen de robot als sociaal intelligent beschouwden en wat dat zou betekenen voor het gebruik van robots in het huishouden in de toekomst. (Daar gaan we wel naar toe…)

Mijn ultieme doel

Mijn gedachten gingen verder en ik bedacht me dat gezien mijn man en ik allebei techneuten zijn, onze kinderen opgroeien tussen de computers en techniek. Wij zijn van plan om onze kinderen programmeren mee te geven van huis uit, puur omdat we het zo belangrijk vinden. Onze kinderen krijgen deze kans omdat wij van die nerds zijn, maar ook andere kinderen zouden deze kans moeten krijgen. En daar kwam het… ik wil iedereen helpen die geïnteresseerd is in programmeren, design, robots en techniek voor kinderen! Niet de voorleesmoeder maar de techmoeder! Sterker nog, ik wil de educatieve robots aanschaffen en in contact komen met kinderdagverblijven en basisscholen om daar samen met de kinderen met de robots te spelen! Zo krijgt wie dat wil een kans om ermee te spelen en de wereld van het programmeren te ontdekken. Ik kan hier dagen achtereen over schrijven, onderzoek naar doen, opdrachtjes verzinnen wat een heerlijk onderwerp! Ik ben nog nooit zo entousiast geweest over de content van mijn blog(s). This is it!

Artikelen & video’s in de vorm van reviews, try outs en creatieve projecten voor kids:

  • Educatieve robots
  • Programmeren voor kids
  • Design cyclus (Idee -> design -> prototype -> testen -> verbeteren -> etc.)
  • Toffe presentaties die ik online vind.
  • Toffe onderzoeken die ik vind.
  • en wellicht nog meer!

Welkom op Zus ziet. Veel kijk- en leesplezier!

Zus

P.S.: Ik kreeg de naam Zus van mijn lieve broer toen hij een jaar of 4 was, omdat hij mijn naam “Francesca” nog niet uit kon spreken. Sindsdien luister ik ook gewoon naar de naam Zus 🙂

Geef een reactie

CommentLuv badge